چگونه یک NISTer “Project Hail Mary” را تماشا می کند

بیایید در اینجا صادق باشیم. اگر دانشمند هستید – یا در مورد ما، دانشمند مجاورتان – و در حال تماشای فیلمی هستید که شامل علم است، تجربه تماشای شما ممکن است کمی متفاوت از تجربه بیشتر تماشاگران سینما باشد.

دلیلش این است که دانشمندان، به‌ویژه دانشمندان NIST، دسته‌ای دقیق هستند. آنها دوست دارند تجزیه و تحلیل کنند. آنها دوست دارند سوال کنند. و دوست دارند در مورد صحت نحوه نمایش علم در کتاب ها و فیلم ها بحث کنند.

بنابراین، با در نظر گرفتن این موضوع، فکر کردیم که شما را با برخی از چیزهایی که در حین تماشا به ذهنمان می‌رسند پذیرایی کنیم. پروژه سلام مریم.

هشدار اسپویلر و سلب مسئولیت

• تماشای این فیلم به وقت خودمان انجام شده است نه در ساعات کاری.
• اسپویلر در پیش است. اگر قصد تماشای فیلم را دارید و هنوز کتاب را نخوانده اید، ممکن است تمایلی به خواندن این نداشته باشید.

تنظیم صحنه

برای کسانی که آن را ندیده‌اند، پیش‌فرض فیلم این است که معلم علوم رایلند گریس (با بازی رایان گاسلینگ) به فضا فرستاده می‌شود تا بفهمد چرا یکی از ستاره‌های دور نمی‌میرد وقتی ستاره‌های دیگر در همسایگی کیهانی ما، از جمله خورشید ما، در حال مرگ هستند. اساسا، ماموریت او نجات زمین و تمام بشریت است. (بدون فشار، درست است؟) این فیلم بر اساس رمانی از اندی ویر ساخته شده است.

اندازه گیری مهم است!

جهان در حال مسابقه دادن است تا به فضا برود و چگونگی مبارزه با اختروفاژها، میکروارگانیسم‌های ساخته‌شده‌ای که خورشید را می‌خورند و به طور بالقوه باعث انقراض نسل بشر می‌شوند، بیابد.

سپس – **boom** (به معنای واقعی کلمه) – یک خطای عرضه. یک نمونه با مقداری یک میلیون برابر بزرگتر از آنچه در نظر گرفته شده ارائه می شود. دانشمندان یک نانوگرم از این ماده را درخواست کردند اما یک میلی گرم به آنها داده شد و این منجر به انفجاری شد که دانشمند خدمه فضایی را کشت. در نهایت به گریس “داوطلبانه” می گویند که او در این ماموریت جایگزین دانشمند خواهد شد.

اندازه گیری نادرست در بهترین حالت … یا بهتر است بگوییم، بدترین آن؟ این خطای اندازه گیری کاتالیزور بقیه داستان است و نشان می دهد که اندازه گیری ها می توانند عواقب مرگ یا زندگی داشته باشند. این را در نظر بگیرید، افرادی که فکر می کنند علم اندازه گیری جالب یا جذاب نیست.

SRM ها در Spaaaace…

چشم‌های NISTy ما نمی‌توانستند جزئیاتی را در انتهای فیلم از دست بدهند. وقتی گریس پتری دیش تاموئبا (پادزهر خیالی که منظومه شمسی ما را از اختروفاژهای خیالی نجات می‌دهد) را به زمین می‌فرستد، می‌بینیم که داخل یک شیشه دولتی با برچسب «کره بادام‌زمینی» می‌رسد.

این می تواند فقط یک ظرف غذای صادر شده توسط دولت از سفینه فضایی باشد… اما نمی توانستیم تعجب نکنیم که آیا سازندگان فیلم از ما خبر دارند یا خیر. مواد مرجع استاندارد کره بادام زمینی معروف (SRM). یا این فقط یک تصادف عجیب بود؟ اگر گاسلینگ یا ویر را ملاقات کنیم، این سوال مهم شماره 1 ما خواهد بود!

در اینجا سابقه ای وجود دارد. NIST اخیراً تعدادی از ما را فرستاد مواد مرجع به فضا برای اولین بار محققان ما در حال تجزیه و تحلیل هستند که چگونه سفر فضایی بر این مواد دقیقاً اندازه‌گیری شده تأثیر گذاشته است. (خوشبختانه، مواد مرجع ما نیازی به نجات سیاره نداشتند، وظیفه آنها فقط وجود در فضا بود.)

ضرب وشتم را با نوار اندازه گیری کنید و زمان همه جا حاضر است…

گریس (معلم/قهرمان علوم) در اولین تلاش برای برقراری ارتباط با او، یک ساعت و یک متر نوار به دستیار بیگانه خود راکی ​​نشان می دهد. راکی به گریس یک ساعت خنک از خود نشان می دهد، یک سازه کوچک برج مانند با اجزای چرخان. راکی با متر نواری هم کمی مشکل دارد و در آن گیر می کند.

برای ثبت، اگر راکی ​​از پردیس گیترزبورگ NIST بازدید می کرد، خوشحال می شویم که نه تنها نحوه استفاده از متر نواری، بلکه نحوه کالیبره کردن آن را در ما نشان دهیم. تونل نواری. و اگر او در محوطه دانشگاه بولدر ما (که با نامش مناسب است) به پایان برسد، ما فوق العاده باحال خود را به او نشان می دهیم ساعت های اتمی.

فناوری که خارج از این جهان است … یا این است؟

مردم اغلب فیلم های علمی تخیلی را تماشا می کنند تا از زندگی روزمره خود فرار کنند، اما گاهی اوقات مناظر و صداها برای ما NISTها بسیار آشنا هستند.

یکی از اولین چیزهایی که می شنویم گریس درباره آن صحبت می کند این است که او می داند چیزی یک میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) است، اما او مطمئن نیست که چرا این واقعیت را می داند. (او از مقداری فراموشی رنج می برد.) ما هم متوجه شدیم، زیرا آنها را اینجا در NIST داریم و در مورد آنها در سایت خود نوشته ایم. حساب های رسانه های اجتماعی.

و آن «جعبه دستکش» ترسناک و عجیب؟ و نه، ما در مورد نوعی که در اتومبیل‌ها می‌بینید صحبت نمی‌کنیم، ما در مورد جعبه‌ای صحبت می‌کنیم که در آن دستکش‌های بزرگ مشکی وصل شده است که گریس هنگام کنترل اخترها از آن استفاده می‌کند. ما آن‌ها را در سراسر NIST داریم، بنابراین فوراً آن را تشخیص دادیم.

بنابراین یک دانشمند واقعی در مورد فیلم چه فکر می کرد؟

شاینا هیلبرگ، شیمیدان تحقیقاتی NIST، معقول بودن این علم را دوست داشت.

او گفت: “هیچ بخش عجیب و غریبی وجود نداشت که من را از داستان بیرون بکشد. به ویژه، تکامل تاموبا و عوارض جانبی ناخواسته آن هوشمندانه بود.”

شاینا همچنین بارگذاری نامتعادل یک سانتریفیوژ را ذکر کرد، جزئیاتی که توسط یکی از مهندسان ما نیز مورد توجه قرار گرفت، به عنوان یک “خطا” که برای او رخ داده است.

او توضیح داد: «اثر یک سانتریفیوژ نامتعادل زمانی قابل مشاهده است که یک ماشین لباسشویی با یک پتو یا حوله سنگین پر شده و شروع به ایجاد صدای بسیار بلند یا تکان می کند. و سانتریفیوژهای آزمایشگاهی بسیار سریعتر پیش می روند.”

اثرات یک سانتریفیوژ نامتعادل بدتر از صدای بلند و لرزش است. این می تواند باعث حوادث ویرانگر آزمایشگاهی شود، زیرا بخش چرخان (روتور) می تواند به شدت تکان بخورد و در موارد شدید، ماشین آلات و محفظه را پاره کند، ترکش پرتاب کند یا به داخل اتاق پرتاب شود. در حالی که ظاهراً برخی از سانتریفیوژهای متعادل کننده فعال با فناوری بسیار پیشرفته در بازار وجود دارد، شاینا گفت که هر دانشمند آموزش دیده همچنان لوله ها را در طرفین مخالف روتور قرار می دهد.

یک (اختراع) پس فکری

ما ارتباطات NIST هستیم، نه دانشمند، بنابراین هنگام تماشای فیلم به این واقعیت خاص (بسیار علمی) فکر نکردیم. اما پس از آن، ما مقاله ای را دیدیم اخبار علمی جایی که دانشمندی در مورد افراد راکی ​​که به طور بالقوه با استفاده از یک “سلول سندان الماس قابل حمل کنترل شده” یک حالت جامد از زنون می‌سازند، فکر کرد.

این یکی دیگر از اتصالات جالب NIST است. دانشمندان NIST، از جمله چارلز ویر، آن را اختراع کردند سلول فشار قوی سندان الماسیدستگاهی که برای ایجاد فشارهای بالا در سال 1958 استفاده می شود. تا آنجا که می دانیم ویر با نویسنده پروژه سلام مریم.

(در واقع آن را اختراع کردند در مقابل دزدیدن اختراع از اریدیان و گرفتن اعتبار برای آن.)