از Postdoc تا فیزیکدان کوانتومی: چگونه NIST من را به یک دانشمند و رهبر بهتر تبدیل کرد

من به عنوان یک دانشجوی فارغ التحصیل فیزیک ، خودم را بیشتر “کاربر” تجهیزات آزمایشگاه پیچیده مانند طیف سنج و لیزر می دانستم تا یک متخصص در نحوه عملکرد آن. وقتی در گروهی از بیش از دوجین دکتری هستید. نامزدها ، این کار عملی نیست که بسیاری از افراد با ابزارهای گران قیمت دست و پنجه نرم کنند. ما با تخصص بیشتری به همکاران تحقیقاتی اعتماد کردیم تا در صورت لزوم کارها را برطرف کنیم.

این بدان معنا نیست که من چیزهای زیادی یاد نگرفتم و تجربه فوق العاده ای داشتم. اما بعد از اتمام دکترا ، من مشتاق بودم که کسی باشم که در زمینه تخصص در زمینه سخت افزار پیچیده تخصص داشته باشم.

من همچنین می خواستم به تحقیقات فیزیک بسیار جالب بپردازم. این همیشه عناصر علمی است که من دوستش دارم-حل مشکلات ، بخشی از یک تیم عالی و کار با تجهیزات آزمایشگاه برش.

تکمیل تحقیقات بعد از دکتری من در NIST فرصتی دقیق را که در مرحله بعدی حرفه ام به آن امیدوار بودم-کار دستی با ابزارهای علمی پیشرفته ، تحت نظارت یک مربی حمایتی که به من کمک کرد تا به عنوان یک محقق زودرس شکوفا شود ، فراهم کرد.

در واقع ، هنگامی که من شروع به کار کردم Angie Hight Walker's آزمایشگاه در سال 2017 ، او اخیراً دستگاه جدیدی را نصب کرده بود که می تواند نمونه های مواد را در دمای پایین و در میدان های مغناطیسی بالا ، معروف به یک کرایستات مگنتو اندازه گیری کند. من به راه اندازی مگنتو-کریستات کمک کردم ، یاد گرفتم که چگونه کار می کند و مشکلات عیب یابی را با آن تجربه کردم.

آنجی مرا تشویق کرد تا ابزاری را که اندازه گیری نور ، معروف به طیف سنج ، برای تشخیص مشکلات است ، باز کنم. او از من خواست که هر جنبه ای از آزمایش را یاد بگیرم ، خواه با Cryostat یا لیزرهای مختلف و سایر تجهیزات جالب در آزمایشگاه کار کند.

در طول دوره دکتری ، تحصیلاتم را در یک زمینه تخصصی به نام طیف سنجی رامان ادامه دادم. به عبارت ساده ، طیف سنجی رامان شامل درخشش لیزر بر روی یک ماده و سپس اندازه گیری خواص نور است که نمونه با طیف سنج به عقب می پردازد. این تکنیک می تواند در مورد یک ماده مانند ساختار شیمیایی ، نقص و حتی اینکه آیا یک ماده مغناطیسی است یا خیر ، چیزهای زیادی به شما بگوید.

طیف سنجی رامان یک روش غیر مخرب برای یادگیری در مورد مواد است و دارد بسیاری از کاربردهای عملی در بیوتکنولوژی ، علوم پزشکی قانونی ، داروسازی و موارد دیگر. در آزمایشگاه Angie ، ما از طیف سنجی رامان برای مطالعه مغناطیس در مواد دو بعدی (2D) استفاده کردیم. این مواد از لایه های ضعیف متقابل تشکیل شده اند و دانشمندان می توانند یک لایه واحد را که از نظر اتمی نازک است جدا کرده یا جدا کنند (100000 برابر کوچکتر از موهای انسان!).

هنگامی که من در سال 2017 در NIST شروع کردم ، جامعه علمی به تازگی کشف کرده بود که برخی از این مواد 2D هنوز هم می توانند مانند همتایان سه بعدی خود مغناطیسی باشند ، حتی اگر به لایه های اتمی فردی نازک شوند ، و در آن زمان موضوع بسیار داغ بود.

ما علاقه مند به مطالعه امواج در یک آهنربای 2D ، معروف به امواج چرخش یا مگنونها بودیم. در آینده ، ما به طور بالقوه می توانیم به جای الکترون در ترانزیستورهایی که امروزه از آنها استفاده می کنیم ، به عنوان حامل اطلاعات در دستگاه ها استفاده کنیم. در حالت ایده آل ، فناوری مبتنی بر مگنون با گرمایش بسیار کمی کار می کند ، که این یک مزیت بزرگ خواهد بود و می تواند بیشتر شود دستگاه های قدرتمند!

مسائل مربیگری

به همان اندازه که من عاشق تحقیق و تجربه مبتنی بر آزمایشگاه بودم ، زمان من به عنوان یک دکتری در NIST خیلی بیشتر از این بود. به عنوان مربی من ، آنگی نه تنها من به عنوان یک دانشمند عالی بلکه یک حرفه ای کاملاً گرد به من فشار آورد. من کنفرانس ها را سازماندهی کردم ، برای صحبت در مورد تحقیقات من در رویدادها دعوت شدم ، روی پانل هایی که به آنها کمک های مالی اعطا می کردند ، به کارآزمایی ما به کارگردانان و مقامات منتخب دولتی می نشستم ، و حتی در رویدادهای دسترسی با بچه های جوان (و امیدوارم دانشمندان آینده!) شرکت کردم.

این تجربیات دیگر برای کمک به من در ایجاد اعتماد به نفس و شبکه حرفه ای من بسیار مهم بود. علاوه بر این ، آنها فرصتی برای من فراهم کردند تا به جامعه علمی برگردم ، که همیشه شخصاً به من پاداش داده است. من مهارت هایی کسب کردم تا به من در موفقیت به عنوان یک دانشمند در صنعت کمک کنم ، جایی که امروز هستم.

اما به همان اندازه اعتماد به نفس که در طول دوره دکتری خود ایجاد کردم ، تقریباً به عنوان یک فیزیکدان آزمایشی آزمایشات رمان کوانتومی را آزمایش نکردم. دلیل این امر این است که من نگران این هستم که به خاطر آن واجد شرایط نبودم ، زیرا من هیچ تجربه ای را که در پست شغلی خواسته ام ندارم. متأسفانه ، من تنها زنی نیستم که به این فرصت فکر کرده ام. در واقع ، یک مطالعه نشان داد این که زنان تمایل دارند فقط درصورتی که 100 ٪ از صلاحیت های ذکر شده را برآورده کنند ، برای یک نقش اقدام کنند ، در حالی که مردان در صورت دیدار با 60 ٪ ، اغلب اعمال می شوند.

خوشبختانه برای من ، آنگی وقتی در خودم شک داشتم به توانایی های من اعتماد به نفس داشت! او به نقطه توضیحات شغلی رفت و نمونه هایی از کارهایی را که برای او انجام داده ام ارائه داد که به الزامات حساب می شود. من به یاد می آورم که آنجی چیزی شبیه به آن گفت ، “بدترین چیزی که می تواند اتفاق بیفتد؟ آنها به شما می گویند نه.”

بنابراین ، من درخواست کردم. وقتی مصاحبه کردم ، نمونه های بی شماری برای استناد به زمان خود در NIST داشتم که چگونه مهارت هایی را ایجاد می کردم که به نفع کارفرمای آینده من ، Northrop Grumman باشد. من به نمونه های خاصی از چگونگی انجام عیب یابی تجهیزات آزمایشگاهی ، پروژه های مدیریت شده از آغاز تا تکمیل ، اشاره کردم ، بسیاری از برنامه های سخنرانی عمومی برای همه گروه های افراد (از دانشمندان از هر پیشینه گرفته تا چهره های عمومی) و موارد دیگر.

من وقتی کار را کردم ، بسیار هیجان زده شدم و درآمد بیشتری از آنچه به عنوان یک پست دکتری انجام دادم. اما آنگی نیز از این امر راضی نبود. او مرا متقاعد كرد كه شجاعت مذاكره در مورد پیشنهاد بهتر برای خودم را پیدا كنم ، و من این كار را كردم. مربیگری او مرا به دانشمندی که امروز هستم شکل داد. من همیشه سپاسگزار خواهم بود و این به من آموخت که چگونه خودم مربی شوم.

تست کوانتومی

امروز ، من عاشق کار خود هستم که آزمایشات را در طراحی میکروالکترونیک Northrop Grumman در منطقه تجاری و برنامه های کاربردی انجام می دهم. گروه من برای توسعه سیستم های محاسباتی انقلابی و کارآمد با انرژی از ابررسانا و مکانیک کوانتومی استفاده می کند. من آزمایشاتی را در مورد دستگاه های ابررسانا و بیت های کوانتومی انجام می دهم ، معروف به Qubits.

به عنوان یک فیزیکدان آزمایشی ، وظیفه من این است که بفهمم چگونه می خواهیم مدارهای ابررسانا جدید خود را آزمایش کنیم ، از نرم افزار و سخت افزار عیب یابی کنیم و داده ها و اندازه گیری هایی را که به دست می آوریم تجزیه و تحلیل کنیم. سپس نتایج و نتیجه گیری را به انواع ذینفعان گزارش می دهم.

یکی از مهارتهایی که من از زمان من در NIST ایجاد کردم توجه به جزئیات بود. آزمایشاتی که امروز روی آن کار می کنم بسیار پیچیده است و شامل “قطعات متحرک” زیادی است. همه چیز باید کاملاً با هم کار کند تا نتایج مورد نیاز ما را بدست آورد. بنابراین این یک مهارت است که من روزانه از آن استفاده می کنم – فکر کردن در هر مرحله از یک آزمایش و اینکه چگونه قسمت های مختلف ممکن است بر یکدیگر تأثیر بگذارند. من فکر می کنم که هنگام حل یک معما از چه استراتژی استفاده می شود. آیا با تمام قطعات لبه شروع می کنید یا همه چیز را بر اساس رنگ گروه بندی می کنید؟

پست دکتری من در NIST همچنین عشق من به کار با دانشمندان و مهندسان از همه زمینه های مختلف تخصص و یادگیری از آنها را تقویت کرد. این ذهنیت که برای حل مشکلات پیچیده علمی “یک دهکده طول می کشد” در دوره تحصیلات تکمیلی در من القا شد و در NIST تقویت شد. من معتقدم که هرچه مشکل پیچیده تر باشد ، این بیانیه صادق تر است.

تبدیل شدن به یک postdoc nist

NIST پر از محققان با استعداد و زحمتکش است که همچنین افراد بزرگی هستند که عاشق مربیگری و پرورش نسل بعدی استعدادهای علمی هستند. NIST همچنین یک محیط واقعاً استقبال برای محققان فوق دکترا است و تجربه محققان بسیار ارزشمند است.

اگر من پست دکتری خود را در NIST انجام ندادم ، فکر نمی کنم بتوانم در سطح بالایی که انجام دادم وارد نیروی کار علمی شوم. تجربه Postdoc من باعث افزایش اعتماد به نفس و توانایی های من شد به روشی که هنوز سالها بعد من را برای موفقیت تنظیم می کند. من همیشه از وقت خود در آنجا سپاسگزارم.

اخیراً ، من به نقش اصلی تیم ارتقاء یافتم. من در تلاش هستم که دیگران را به روشی که آنگی هدایت تیم ما را هدایت می کند ، هدایت کنم ، زیرا او دقیقاً به من نشان داد که این یک رهبر عالی است.

حتی اکنون ، من هنوز هم وقتی که گاهی اوقات به تقویت اعتماد به نفس نیاز دارم ، با او تماس می گیرم. مانند هر مربی خوب ، آنژی همیشه یکی را ارائه می دهد. این معمولاً شامل یک مشتاق “شما راک ، دوست دختر” است.