تحقیقات دلفین هایی با سطح جیوه بالا را در فلوریدا و جورجیا پیدا کرد

در مطالعه‌ای با پیامدهای بالقوه برای اقیانوس‌ها و سلامت انسان، دانشمندان افزایش سطح جیوه را در دلفین‌ها در جنوب شرقی ایالات متحده گزارش کردند که بیشترین میزان آن در دلفین‌ها در خلیج سنت جوزف و Choctawhatchee فلوریدا یافت شد.

دلفین‌ها برای اقیانوس‌ها و سلامت انسان‌ها به عنوان «نوع نگهبان» در نظر گرفته می‌شوند، زیرا آنها مانند ما در زنجیره غذایی بالایی قرار دارند، عمر طولانی دارند و ویژگی‌های فیزیولوژیکی خاصی را با انسان‌ها به اشتراک می‌گذارند. برخی از مواد اصلی رژیم غذایی آنها مانند ماهی لکه دار، ماهی ضعیف و سایر ماهی های کوچک، بیشترین آسیب پذیری را در برابر آلودگی جیوه دارند و مردم نیز می خورند.

مطالعه، که در مجله ظاهر شد سموم، هیچ نتیجه‌ای در مورد سطح جیوه ساکنان فلوریدا و جورجیا یا خطرات بالقوه سلامتی برای انسان نگرفت. با این حال، استناد کرد تحقیقات قبلی توسط گروهی متفاوت از محققان که ارتباطی بین سطوح بالای جیوه در دلفین‌های تالاب رودخانه هند فلوریدا و انسان‌های ساکن در این منطقه پیدا کردند.

نویسندگان این مطالعه، “به عنوان یک گونه نگهبان، داده های دلفین پوزه بطری ارائه شده در اینجا می تواند مطالعات آینده را برای ارزیابی قرار گرفتن در معرض جیوه برای ساکنان انسان هدایت کند” در جنوب شرقی و سایر مناطق بالقوه آسیب دیده در ایالات متحده، نویسندگان این مطالعه در سموم نوشت.

با توجه به آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA)ماهی بخشی از یک رژیم غذایی سالم است و “برای بیشتر مردم، خطر خوردن ماهی و صدف یک نگرانی سلامتی نیست.” اما این آژانس همچنین می‌گوید که «برخی از گروه‌های مردم، مانند افراد باردار، کودکان، سالمندان یا کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، در معرض خطر بیشتری برای سلامتی ناشی از اثرات نامطلوب سلامتی قرار دارند. علاوه بر این، برخی از افراد فقط به این دلیل که ماهی زیادی می خورند، در معرض خطر بیشتری برای اثرات نامطلوب سلامتی قرار دارند.

در پستانداران دریایی مانند دلفین ها، سمیت جیوه می تواند منجر به نارسایی تولید مثل، تغییرات رفتاری و حتی مرگ شود. یک بیانیه سال گذشته از کنوانسیون Minamata در مورد جیوه، یک توافقنامه جهانی در سال 2017 که توسط اجماع علمی در مورد جیوه اعلام شده است.

اگرچه مقداری جیوه به طور طبیعی در محیط زیست وجود دارد، اما آلودگی جیوه عمدتاً ناشی از سوزاندن سوخت‌های فسیلی و فرآیندهای صنعتی مانند استخراج، تولید سیمان و تولید مواد شیمیایی است.

باکتری های موجود در آب جیوه را به متیل جیوه تبدیل می کنند که سپس توسط ماهی های کوچک جذب یا خورده می شود. سپس از زنجیره غذایی به گونه هایی که این ماهی ها را مصرف می کنند مانند دلفین ها منتقل می شود.

برای مطالعه در سموم، دانشمندان 175 نمونه پوست جمع آوری شده از دلفین های معمولی بینی بطری را بین سال های 2005 تا 2019 تجزیه و تحلیل کردند.

نمونه‌ها از مصب‌های متعدد در فلوریدا و جورجیا از جمله خلیج‌های سنت جوزف، Choctawhatchee و Biscayne در فلوریدا و مصب رودخانه Skidaway و Turtle/Brunswick و جزیره Sapelo در جورجیا جمع‌آوری شدند. دانشمندان جیوه را در پوست دلفین ها اندازه گیری کردند که به طور مستقیم با متیل جیوه در سایر بافت ها و اندام های آنها ارتباط دارد.

کولین برایان، زیست شناس محقق و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: «NIST از سال 2002 با ارزیابی سلامت دلفین ها و مطالعات بیوپسی درگیر بوده است. ما به پروتکل‌های تست استاندارد و روش‌های جمع‌آوری و ذخیره‌سازی کمک کرده‌ایم، بنابراین هر اندازه‌گیری انجام شده بسیار دقیق و قابل مقایسه در بین مطالعات است.

محققان دریافتند که سطح جیوه در خلیج سنت جوزف، جایی که دلفین ها به طور متوسط ​​14193 نانوگرم جیوه در هر گرم (ng/g) پوست داشتند، بالاترین میزانی بود که آنها ثبت کردند.

مکنزی گریفین، نویسنده اصلی این مطالعه و اکنون زیست شناس در اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) در مصاحبه ای گفت که فعالیت های صنعتی ممکن است تا حدی مسئول سطوح در خلیج سنت جوزف باشد. او همچنین گفت که خلیج به طور معمول توسط هجوم آب شیرین از دیگر آبراه ها خارج نمی شود، که به کاهش سطح جیوه کمک می کند.

در تحقیقات خود، نویسندگان به مطالعات قبلی منتشر شده توسط دیگران استناد کردند که نشان می‌داد دلفین‌ها در منطقه چارلستون، کارولینای جنوبی، پایین‌ترین سطح را داشتند – 509 نانوگرم در گرم – در حالی که دلفین‌ها در اورگلیدز ساحلی فلوریدا بالاترین – 10916 نانوگرم در گرم را داشتند.

به گفته برایان از NIST، بندر چارلستون از جریان های جزر و مدی سود می برد که هنگام خاموش شدن جزر و مد، جیوه را خارج می کند.

در اورگلیدز، برگ‌های درختان حرا، جیوه موجود در جو را جذب می‌کنند و سپس در آب می‌افتند و این سم را تجزیه کرده و آزاد می‌کنند. خاک های غرقابی و کم اکسیژن پیت، زیستگاه غنی برای باکتری هایی است که این ماده شیمیایی را به متیل جیوه تبدیل می کنند.

برایان گفت: «تحقیق ما به مطالعات دیگری اضافه می‌کند که به طور مداوم سطوح بالای جیوه را در دلفین‌ها در جنوب شرقی نشان داده‌اند. ما امیدواریم که به درک بهتری از آنچه در اقیانوس‌های ما می‌گذرد منجر شود.»

آژانس‌ها و مؤسسات زیر به مطالعه در مورد سموم کمک کردند: NOAA، بنیاد ملی پستانداران دریایی، آکادمی علوم دریایی و آموزش دریایی، دانشگاه ایالتی ساوانا در جورجیا، دانشگاه بین‌المللی فلوریدا، دانشگاه میامی و برنامه تحقیقاتی دلفین ساراسوتا.

---

مقاله: Mackenzie L. Griffin et al. تغییرات فضایی در تجمع جیوه در دلفین های دماغ بطری (Tursiops spp.) در جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا سموم منتشر شده آنلاین 30 آوریل 2024. DOI: 10.3390/toxics12050327